Gek op het goede leven

Het is vandaag waarschijnlijk mijn laatste volle dag in Georgie (4eneenhalve dag). In de reeks: Hoe-rijg-ik-t-snelst-veel-landen-aaneen was dit het tweede land, na Armenie (daar was ik 50 uur, gekkenwerk). De volgende keer neem ik dan ook meer tijd op reis. Maar toch werd me al snel duidelijk waar Georgiers van houden: op straat zag iedereen er op-en-top uit, in een restaurant kreeg een supergerecht voorgeschoteld wat ik niet zelf uit kon kiezen door het niet beheersen van de taal en ik zat nog geen 10 minuten of ik werd al uitgenodigd bij de volgende tafel aan te schuiven om vodka te komen drinken. Die avond werd het dan ook laat, terwijl ik nog steeds afgepeigerd was. De vriendelijke gastvrijheid van deze Georgiers kent geen grenzen, en ze houden erg van de geneugten des levens.
Hoe anders was het in een Nationaal Park waar ik de afgelopen 2 dagen was: geen mens te bekennen behalve gidsen en 2 toeristen uit Duitsland. Ongelooflijk, terwijl het zo mooi is.
We zouden 2 dagen gaan lopen, maar dat viel letterlijk in het water, toen het vanochtend, de 2de dag, met bakken uit de hemel kwam. Omdat deze dag veel drassiger zou zijn, ook al zonder de regen, en veel langer, hebben we een alternatieve route gekozen.
Ik hoop er vanavond wat foto's bij te plaatsen...